Het nest

 

  Het nieuwe jaar begint relatief warm. Omdat de zon vandaag zo uitnodigend schijnt ga ik naar de tuin. Werken kan morgen weer, dan is er regen voorspeld. Tot mijn blije verrassing bloeit de hazelaar. 

 De rijp tovert de wereld wit. De specht lacht. Drie roodborstjes foppen ons door zo op te duiken dat je denkt dat het één hele snelle is.  Bijna kerst. 

  Voor mijn verjaardag kreeg ik een prachtige verrekijker van mijn ouders. Een prachtig cadeau! Vandaag voor het eerst meegenomen naar de tuin. De lensdoppen zijn nog niet verwijderd of daar strijkt een groene specht neer. Hij laat zich rustig bekijken en poseert ook nog even op het grasveld. Van die dingen. 

 Na een vakantie in Frankrijk is het zomaar weer twee of drie weken geleden dat ik in de tuin heb kunnen zijn. Alles heeft rustig op me gewacht. Heerlijk om even in het herfstzonnetje de opwinding van afgelopen weekend te verwerken. Onverwacht een roeiwedstrijd sturen. Het was bijzonder. De adrenaline daarvan zakt maar langzaam.  Ondertussen ben ikerg tevreden met het ' tuinieren door niet te tuinieren' concept. Het is het allerbeste voor de natuur. Voor grond, insecten,  vogels. En voor mij. 

  Het is heerlijk om in de tuin te zijn zonder te tuinieren. Ik volg met belangstelling alles wat er groeit en bloeit. En ik lees een boek. De plantjes die ik van mijn tuinbuurvrouw Wietske heb gekregen heb ik een mooie plek gegeven en een bordje met hun naam. Zo onthoud ik ze beter. Bovendien maai ik ze anders misschien ondersteboven. De knotwilgen zijn inmiddels alle zes geweldig mooi aangeslagen. Ook de courgetteplant heeft het naar zijn zin. Van het lieve boeketje van buuv weet ik alle planten thuis te brengen: ijzerhard, wilde marjolein, vrouwenmantel, blauwe knoop, engelwortel, veronica. 

 

 Wat doet die prei daar? Twee preitjes uit de supermarkt stonden verbazing te wekken. Nou, dit doet die prei daar!!

  Dat is wel het pure geluk. De eerste framboos van eigen struik. 

  Er hangt iets in een boom. Zou het lekker worden? In elk geval lekker was De Ene Aardbei die ik tussen het onkruid vond. Màn wat een verrassing. Zo snel opgegeten,  foto vergeten. 

 

Je kunt het zilver poetsen met heermoes.   De jonge scheuten kun je eten. Ik vond het geen delicatesse. De rest weer gewoon chop & drop.   

 

  Het is al een tijdje heerlijk fris en helder weer met noordenwind. Van mij mag het altijd zo blijven. De lucht is een graad of tien en in de zon is het lekker. Dus de luie stoel kan uit de kas en in de tuin. Ik heb er zeker twee minuten gezeten. Want ik zie ook veel planten die ik beetje minder succes wens, zoals heermoes, brandnetel, kleefkruid, braam. Ze hoeven niet helemaal weg maar er moet wel ruimte zijn voor meer diversiteit. 

mijn tuin is opgefleurd met plantjes die ik heb gekregen. Zoals een lijsterbes uit Brabant. Heel veel moois uit Friesland (foto) en ook mijn tuinbuurvtouw geeft me van alles.  Wat zoal? Witte en geurende narcissen, herfstframbozen, kaardebol, citroenmelisse, daslook, sleutelbloem, akelei, prikneus, valeriaan, vingerhoedskruid.   

 De afgelopen dagen heb ik bezoekjes gebracht aan Heemtuin Hillegom en Thijsse's Hof in Bloemendaal. Leuk om te zien wat er daar nu groeit en bloeit. Ik ga er zeker af en toe nog eens kijken.  Door het koude weer gaat het in de tuin nu langzaam. Hoewel: ik heb een hele partij anemonen gekregen en geplant. Dus het is fijn om te zien dat die ook in de heemtuinen een prominente plek hebben in deze tijd. 

 Ik bof toch maar. Sinds ik mij verdiep in tuinieren word ik vaak aangemoedigd om NIETS te doen, om vooral de natuur het werk te laten doen en eerst te observeren. Zou het mijn selectieve perceptie zijn?  Het begon me op te vallen met het boek van Romke van der Kaa: Alles kan wachten. Daarna kreeg ik het boek Avontuurlijk Tuinieren (Katja Staring en Nienke Plantinga). Zij hebben een heel relaxte kijk op tuinieren die mij heel erg aanspreekt. Ze noemen het  Slow Gardening : Dat wat aanslaat koester je. Dat wat het niet doet hoef je niet nog eens te zaaien of te planten.  Een column in Trouw: De goed-genoeg-tuin Het chop-en-drop -principe en de no-dig-garden .  Laat de bodem met rust! Dit zie je vaak bij de perma-cultuur en het ecologisch tuinieren. Nou, graag! Tot nu toe heb ik niets afgevoerd uit mijn tuin, al heb ik wel veel gesnoeid omdat er jaren niets was gebeurd. Bramen bijvoorbeeld.  Onkruid is een kwestie van perceptie . Ook een handig idee als je n...

Het leek in februari  zo snel te gaan maar nu staat de lente even op pauze.